Plan B της τρόικας για δόση - γέφυρα αντί των 31 δισ. ευρώ τον Οκτώβριο

Της Δήμητρας Καδδά

Τη στιγμή που στο εσωτερικό κορυφώνεται η διαπραγμάτευση για τα μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ, στο εξωτερικό, συνεχίζει να μαίνεται ένα άλλο μέτωπο: της διαφωνίας μεταξύ των δανειστών για το πώς θα «χειριστούν» το ελληνικό ζήτημα.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η διαφωνία που ήταν φανερή από την προηγούμενη κάθοδο στην Αθήνα, τον Ιούλιο, παραμένει. Η ουσία της είναι ότι για να δοθεί η επόμενη δόση των 31 δις ευρώ πρέπει πέρα από θετική αξιολόγηση του Μνημονίου (λήψη των 11,5 δις ευρώ, των μέτρων του 2012 και κάποιων μεταρρυθμίσεων) να υπάρξει και θετική έκθεση βιωσιμότητας του χρέους από την ίδια τη τρόικα: δηλαδή το 2020 να δείχνουν οι προβολές ότι «πέφτει» κάτω από το 120% του ΑΕΠ. Διαφορετικά τα λεφτά, ειδικά από το ΔΝΤ, δεν μπορούν να εκταμιευθούν.

Ωστόσο, για μία σειρά από λόγους η θετική αξιολόγηση του χρέους δεν έχει διασφαλιστεί. Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα επιχειρηθεί να βρεθεί λύση τις επόμενες ημέρες στην Αθήνα, αλλά και στο Eurogroup της Κύπρου στις 14 Σεπτεμβρίου. Αν δεν υπάρξει σύγκλιση απόψεων, σύμφωνα με αρμόδια στελέχη, έχει προταθεί μία ενδιάμεση λύση: να μην γίνει ολοκληρωμένη επικαιροποίηση του Μνημονίου αλλά ένα ενδιάμεσο κείμενο που θα φέρει στα κρατικά ταμεία μία  δόση- γέφυρα από τα 31 δισ. ευρώ, έως ότου οι δανειστές... συμφωνήσουν.

Το ζήτημα προέκυψε καθώς τα νέα δεδομένα της ύφεσης, την χαμηλότερης απόδοσης των μέτρων, της αδυναμίας μαζικών αποκρατικοποιήσεων και της  πρότασης περί επιμήκυνσης του μνημονίου, αλλάζουν την πορεία ελλείμματος και χρέους.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΔΝΤ φέρεται πιο απαισιόδοξο υπολογίζοντας μεγαλύτερη ύφεση για πιο πολλά έτη και νέες πιέσεις σε έλλειμμα και χρέος. Ετσι, η έκθεση βιωσιμότητάς του φέρεται να μην πιάνει το στόχο του 120% του ΑΕΠ αν δεν υπάρξει νέα παρέμβαση στο χρέος.

Ωστόσο, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Κομισιόν φέρεται να είναι πιο «αισιόδοξη» για την πορεία της χώρας, αισιοδοξία που κάποιοι ερμηνεύουν  και ως προσπάθεια να «φανεί» βιώσιμο το χρέος και να δοθεί η δόση χωρίς άλλες παρεμβάσεις για τις οποίες τα κράτη μέλη είναι ανέτοιμα.

Το σενάριο της «ενδιάμεσης» έκθεσης και δόσης, έχει και  άλλα πλεονεκτήματα για  όσους το προτείνουν: η μεν ΕΕ δεν δίδει πολλά λεφτά πιέζοντας τη κυβέρνηση για «έργα» που ακόμη δεν έχει δει σε διαρθρωτικό επίπεδο, η δε κυβέρνηση δεν αναγκάζεται να  παραδεχθεί τα νέα «δημοσιονομικά κενά»  του μνημονίου, με τα πρώτα στοιχεία να κάνουν λόγο για 3,5- 8,5 δισ. ευρώ πέραν των 11,5 δισ. ευρώ...

Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Το “πακέτο” κλείνει, η μάχη της ψηφοφορίας αρχίζει

Της Μαρίνας Μάνη

Το “σοκ και δέος” που προκάλεσε η διαρροή των μέτρων οδήγησε στελέχη του Μαξίμου να διευκρινίσουν, πάλι μέσω διαρροών, πως «ό,τι κυκλοφορεί δεν ανταποκρίνεται κατ΄ ανάγκη στην πραγματικότητα», καθώς στο λεγόμενο «βασικό σενάριο» του πακέτου δεν έχει μπει ακόμη «τελεία».

Παρά ταύτα, οι πολιτικοί αρχηγοί που στηρίζουν την κυβέρνηση έχουν παραλάβει το σχετικό κείμενο, ενόψει της νέας σύσκεψης κορυφής που θα γίνει «μέχρι την Τρίτη» και, κατά τους συνεργάτες τους, το περιεχόμενο δεν αφήνει περιθώρια για χαμόγελα.

Η πρωθυπουργική διαβεβαίωση ότι «οι αναπόφευκτες δύσκολες αποφάσεις είναι οι τελευταίες» δεν φαίνεται ότι έπεισε ένα τμήμα βουλευτών και των τριών συγκυβερνώντων κομμάτων.

Είναι ενδεικτικό ότι ενώ στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ δεν είχαν εκδηλωθεί μέχρι τώρα «αντάρτικες» τάσεις, σημειώθηκαν οι πρώτες διαφοροποιήσεις από δύο βουλευτές που προέρχονται... από το χώρο της ελληνικής αστυνομίας και είχαν συνδικαλιστικούς ρόλους πριν  μπουν στη Βουλή.

Πρόκειται για τους Δ. Κυριαζίδη (Δράμα) και  Ηλία Βλαχογιάννη (Τρίκαλα) οι οποίοι αντιδρούν στις μισθολογικές μειώσεις των ένστολων και αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο καταψήφισης του συγκεκριμένου μέτρου.

Ο πρώτος μάλιστα, σε δήλωσή του, αναφέρεται στην «τριαντάχρονη αγωνιστική μου διαδρομή που μου έμαθε να λέω τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη» και επικαλείται τις σκληρές μάχες που έδωσε ως πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων.

Η έναρξη της προσπάθειας να αποφευχθούν «γαλάζιες» διαρροές έγινε χθες από τον Αντώνη Σαμαρά, στην ομιλία του στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ, με αφορμή την εκλογή νέου γραμματέα του κόμματος.

Πέραν της δέσμευσης ότι το εν λόγω πακέτο θα είναι «το τελευταίο», ο πρωθυπουργός προσπάθησε να δείξει «φως στο τούνελ» λέγοντας πως εάν όλα πάνε καλά «η χώρα θα είναι τελείως διαφορετική σε δύο χρόνια από σήμερα», ενώ μίλησε για προσωρινότητα κάποιων μέτρων.

Το ακροατήριο ωστόσο παρέμεινε μουδιασμένο αποδεικνύοντας ότι «η μάχη της Βουλής» θα είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Τα φορολογικά τερατουργήματα δεν θα περάσουν

Του Γιώργου Καισάριου

Πριν μερικές μέρες είδα ένα άρθρο που ανέφερε ότι κριτήριο εισοδήματος στο μέλλον θα είναι και τι βαθμό πτυχίο έχει ο κάθε ένας!!

Το άρθρο έπαιρνε στίγμα από ένα κείμενο στη Ναυτεμπορική, που έλεγε ότι στο υπό κατάρτιση φορολογικό νομοσχέδιο, μεταξύ άλλων, κριτήριο θα είναι ο χρόνος άσκησης του επαγγέλματος αλλά και η ειδικότητα καθώς και οι επιστημονικοί τίτλοι!!!

Με λίγα λόγια, όσο πιο πολλά πτυχία έχεις, τόσο πιο πολύ θεωρεί η εφορία ότι έχεις την δυνατότητα μεγαλύτερου εισοδήματος και άρα τόσο πιο πολλά σε φόρους θα πληρώνεις!!!

Επιπλέον, οι φορολογικές αρχές αυτής της χώρας, θέλουν τη θέσπιση ενός ελάχιστου εισοδήματος, βάσει του οποίου θα θεωρείται ως βιώσιμη η άσκηση του επαγγέλματος!!!

Ξεχάστε δηλαδή τους πειραματισμούς, το venture capital ή να κάνετε κάτι που δεν έχει ξανακάνει κανείς. Στα μάτια της εφορίας, θα πρέπει να έχεις κέρδος για να μπορείς να το κάνεις. Και όταν δεν δείξεις κέρδος, η εφορία θα θεωρεί ότι έχεις κλέψει και ετοιμάσου να πληρώσεις φόρο, κερδίζεις δεν κερδίζεις.

Το άλλο καραγκιοζιλίκι το ακούσατε;

Δεν έχει καμία σημασία αν κυκλοφορείς το αυτοκινήτό σου ή όχι, ή αν κατέθεσες τις πινακίδες, διότι δεν έχεις τα χρήματα να το κυκλοφορείς και να το συντηρείς. Υπάρχουν σοβαρές σκέψεις (σύμφωνα με δημοσιεύματα στον τύπο, τα οποία πάντως διέψευσε επισήμως το υπουργείο Οικονομικών) να επιβληθεί ειδικός φόρος επί των αυτοκινήτων που είναι ακίνητα!!!

Βλέπεις αγαπητέ αναγνώστη, περίπου 750.000 αυτοκίνητα έχουν ακινητοποιηθεί τα τελευταία χρόνια και οι Έλληνες γραφειοκράτες έχουν τρομάξει από τα χαμένα έσοδα και ψάχνουν απεγνωσμένα με ό,τι τερτίπι μπορεί κανείς να φανταστεί να τα ανακτήσουν!!!

Έλεος, έλεος και έλεος!

Εγώ ένα πράγμα ακόμα δεν έχω καταλάβει. Το καραγκιοζιλίκι του τεκμαρτού εισοδήματος το έχουμε από την αρχή του προηγούμενου αιώνα. Έχει ωφεληθεί το ελληνικό κράτος με αυτά τα καραγκιοζιλίκια έστω ελάχιστα;

Για ποιο λόγο δεν υπάρχουν αυτά τα καραγκιοζιλίκια στον υπόλοιπο πλανήτη γη, έχει αναρωτηθεί κανείς; Η απάντηση είναι διότι δεν δουλεύουν!!!

Μου αρέσει που ορισμένοι προσπαθούν να βρουν τρόπους να δικαιολογήσουν αυτή την ανεπίτρεπτη φορομπηχτική φορολογική συμπεριφορά αυτού του κράτους - τέρατος, στο όνομα του ότι ορισμένοι (που δεν έχουν άλλον τρόπο να ζήσουν) κάνουν κάποια μαύρη εργασία.

Μου αρέσει που πολλοί έχουν δώσει συγχωροχάρτι σε όλο το πολιτικό σύστημα, που έχει διαλύσει την αγορά και την ραχοκοκαλιά του παραγωγικού ιστού αυτής της χώρας, στο όνομα της ηθικής και στο όνομα ότι θα πρέπει να πιάσουμε την φοροδιαφυγή.

Και όποιος από εσάς εκλαμβάνει τα γραπτά μου ως κρυπτογραφημένα μηνύματα υπέρ της φοροδιαφυγής, με το συμπάθιο έχει καταλάβει λάθος. Όπως είπα, αν νομίζει το κράτος αυτό ότι κάποιοι φοροδιαφεύγουν, να τους πιάσει να τους κάνει ότι θέλει.

Δεν έχει όμως το δικαίωμα να ρουφήξει το αίμα όλων των υπολοίπων, στο όνομα ότι τόσα του λείπουν για να συνεχιστεί αυτό το παρακράτος με τους τρελούς αυτούς φορομπηχτικούς νόμους, που όχι ανάπτυξη δεν θα προσφέρουν, αλλά θα διαλύσει ό,τι παραγωγικό έχει μείνει σε αυτή τη χώρα.

Διότι άλλο οι μειώσεις δαπανών, που σε μεγάλο βαθμό δέχομαι και άλλο η αλόγιστη χωρίς καμία λογική φορολόγηση, στο όνομα του να διατηρήσουμε αυτό το κράτος - τέρας .

Πάντως, η επόμενη φορολογική προσπάθεια της κυβέρνησης, όταν αποτύχουν αυτά τα φορολογικά μέτρα και πριν βάλουν φόρους στον αέρα που αναπνέουμε, θα είναι να μπει τεκμήριο στο σεξ ("Γιατί όχι και τεκμήριο στο σεξ;").

george.kesarios@capital.gr

 Πηγή:www.capital.gr 

Πηγή:www.capital.gr

Κατά τες συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων μάγων…

Του ΚΩΣΤΗ Ε. ΜΑΥΡΙΚΑΚΗ

Όσοι ακόμη από τους πολίτες έχουν επιστρέψει από τις αυγουστιάτικες παραλίες και έχουν τα κότσια να παρακολουθούν την καθιερωμένη τρομοκρατία των βραδινών δελτίων των οχτώ, είχαν την ευκλεή ατυχία να ακούσουν και να δουν από την ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών τον απολογισμό του ταξιδιού του Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά στους αυθέντες της Εσπερίας που σχεδιάζουν το μέλλον του καταρρέοντος ελληνικού προτεκτοράτου τους, δηλαδή στην κ.  Μέρκελ και τον κ. Ολάντ. Στην αδιάκοπη ροή του χρόνου, για όσους διαβάζουν την Ιστορία αυτής της δύσμοιρης χώρας, θα δουν τη γνωστή επαλήθευση της φράσης ότι την «πρώτη φορά η Ιστορία γράφεται ως τραγωδία και τη δεύτερη επαναλαμβάνεται ως φάρσα». Ο κ. Αντώνης Σαμαράς, δισέγγονος της Πην. Δέλτα, 13^ος Πρωθυπουργός της σύγχρονης Ελλάδας και συγκάτοικος του εκπεσόντος αρχοντόπουλου της τελευταίου Δυναστικού Οίκου της Ευρώπης στο κολλέγιο Άμχερστ των ΗΠΑ, μπορεί να απολαμβάνει πλέον εδώ και λίγους μήνες την ενσάρκωση ενός διακαούς του πόθου: Εκείνου της κατάληψης της Πρωθυπουργικής καρέκλας. Το πάλευε άλλωστε παλαιόθεν για όσους θυμούνται. Από τότε που μεγάλωνε στην αυλή μιας άλλης πολιτικής οικογένειας Ευγενών που στο τέλος τον εξοστράκησε... 

 

Ήταν πολλοί σαν κι αυτόν που κάθισαν σε τελευταίους θρόνους Ηγεμονιών και Δεσποτάτων πριν την άλωσή τους από τα εχθρικά φουσάτα. Σήμερα ο κ. Σαμαράς, (όπως άλλωστε ο κάθε Έλληνας βλέπει),  γνωρίζει ότι η χώρα είναι κυκλωμένη ασφυκτικά με άλλου είδους εχθρικά "φουσάτα". Αόρατα, αλλά πιο επώδυνα. Ο εχθρός μπορεί να μην έχει στήσει πολιορκητικούς κριούς και βαλλιστικές μηχανές έξω από τις πόλεις και τα χωριά. Μπορεί να μην έκοψε το νερό από τα υδραγωγεία και να μην απέκλεισε τα τρόφιμα και τα σιτηρέσια από τους πολιορκούμενους.

 

"Όσο θα αναζητά «βότανα γητεύματος» κατά τις συνταγές μιας ύαινας που απροκάλυπτα βούλεται να κατασπαράξει την ίδια την Ευρώπη, τόσο η χώρα και ο λαός μας θα οδηγούνται προς τη σπηλιά…"

  

Ο σημερινός εχθρός της χώρας που πρωτίστως αναβίωσε μέσα στα τείχη (εξ οικείων τα βέλη…) επικουρείται και συνεπικουρείται από μια νέα πολιτική τάξη της Ευρώπης που όχι απλά απαξίωσε τις υψηλές και ευγενικές αρχές και τις αξίες που εξώθησαν τους Ευρωπαϊκούς λαούς να συστήσουν αυτό το πολιτικό και οικονομικό μόρφωμα, αλλά τις σκύλευσε και τις σκυλεύει απροκάλυπτα. Με τη Μέρκελ, η Ευρώπη επιστρέφει ξανά στη σπηλιά…

 

«Το καράβι αρχίζει να γυρίζει» ήταν η ατάκα που ο κ. Πρωθυπουργός είπε στον ύπατο Πολιτειακό θεσμό του δύσμοιρου καταρρέοντος προτεκτοράτου. Ξέρετε,  σε εκείνον που έλεγε ανέκδοτα στις παραλιακές σουίτες της Ελούντας, κάμποσα χρόνια πριν, για να γελά και να διασκεδάζει η συντροφιά μιας μοιχαλίδας που κυβερνούσε τότε τη χώρα…

Και λίγες ώρες αργότερα ο κ. Σαμαράς, πηγαίνοντας στο μουσείο της Ακρόπολης όπου βρίσκεται πλέον το κύπελλο που κέρδισε στους πρώτους Ολυμπιακού Αγώνες της Αθήνας ο Σπ. Λούης, είπε την άλλη ατάκα, ότι η «Ελλάδα σήμερα, τρέχει σε έναν άλλο Μαραθώνιο».

 

Ο κ. Πρωθυπουργός, όπως και οι άλλοι προκάτοχοί του την τελευταία κυρίως πενταετία, γνωρίζουν όσο κανένας άλλος το προδιαγεγραμμένο τέλος που περιμένει τη χώρα. Όπως και ο τελευταίος Παλαιολόγος γνώριζε ποια θα ήταν η μοίρα της πολιορκούμενης Κωνσταντινούπολης από τις ορδές του Μωάμεθ. Και όλα αυτά τα γνώριζαν οι Παλαιολόγοι, παρότι και αυτοί και προγενέστεροι αυτοκράτορες εξάντλησαν τις προσπάθειές τους περιμένοντας βοήθεια από τον Πάπα, τους Λατίνους και τους Γενουάτες, αλλ’ εις μάτην!

Σήμερα στο ρόλο του Πάπα, των Λατίνων και των Γενουατών είναι η Μέρκελ και ο Ολάντ (ή ο Ολαντρέου όπως εύστοχα τον απεκάλεσε κάποιος…)

 

Η χώρα βυθίζεται καθημερινά όλο και περισσότερο στην ύφεση και στον απύθμενο βάλτο μιας αδιέξοδης πολιτικής και μιας βαρβαρότητας που σε διατεταγμένη υπηρεσία εκτελούν σήμερα ο Πρωθυπουργός και οι τα δύο κόμματα που τον στηρίζουν. Οι επερχόμενες συμφορές που θα πλήξουν πλέον όχι μόνο τους πολίτες αυτής της χώρας αλλά και την ίδια την εθνική υπόσταση και τη μοίρα της, είναι προδιαγεγραμμένες και καθ΄ οδόν, τουλάχιστον όσο συνεχίζουν αυτή την αδιέξοδη πολιτική που εγγίζει τα όρια της φυσικής εξόντωσης των πολιτών της. Μιας χώρας που την επιστρέφουν με μαθηματική ακρίβεια στην εποχή της καθόδου των Δωριέων. Και όσοι δεν το βλέπουν μοιάζουν με τη στρουθοκάμηλο που βυθίζει το κεφάλι στην άμμο…

 

Μπορεί ο κ. Σαμαράς να αισθάνεται προσωπική δικαίωση που έγινε ένοικος στο Μαξίμου. Και αυτό είναι το σχετικό για τα δικά του μέτρα. Το κατά πόσον θα δικαιώσει η Ιστορία τις επιλογές του, είναι το απόλυτο. Όσο θα αναζητά «βότανα γητεύματος» κατά τις συνταγές μιας ύαινας που απροκάλυπτα βούλεται να κατασπαράξει την ίδια την Ευρώπη, τόσο η χώρα και ο λαός μας θα οδηγούνται προς τη σπηλιά…

 

Κύριε Πρωθυπουργέ, διαβάστε και λιγάκι Καβάφη. Θα σας κάνει περισσότερο καλό απ’ όσο οι συναντήσεις με τη Μέρκελ και τον Ολάντ…

 

»Ποιό απόσταγμα να βρίσκεται κατά τες συνταγές
αρχαίων Ελληνοσύρων μάγων καμωμένο
που, σύμφωνα με την αναδρομήν,
και την μικρή μας κάμαρη να επαναφέρει»

 

© MERABELLO LIBRO D’ ORO

http://librodoro.blogspot.gr/2012/08/blog-post_3080.html

Η εποχή των (γυαλιστερών) εικόνων...

Της ΜΑΡΙΑΣ ΑΡΑΚΑΔΑΚΗ

«…Ο καλλιτέχνης αφ' ενός μας καλεί να συμμεριστούμε τις συνθήκες διαβίωσης εκείνων που έζησαν αποκλεισμένοι στο νησί από το 1904 μέχρι και το 1957 και αφετέρου μας προσφέρει μια διέξοδο μέσω της τέχνης. Ο τρίτος στόχος του είναι η διατομεακή συλλειτουργία τεχνών και επιστήμης και η ουμανιστική συν-θεώρηση παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Αυτός είναι ο λόγος που το φιλόδοξο αυτό εγχείρημα αγκαλιάζει, πέρα από τα εικαστικά, τη μουσική, την αρχαιολογία και την επιστήμη», αναφέρει στο εισαγωγικό της σημείωμα στον κατάλογο της έκθεσης η ιστορικός τέχνης Κατερίνα Κοσκινά(…)

Την περασμένη Πέμπτη 16/8, τα μεσάνυχτα, στήθηκα γεμάτη προσμονή μπροστά στην τηλεόραση για να παρακολουθήσω από την ΕΤ-1 την παρουσίαση της έκθεσης «Tsoclis-Εσύ, ο τελευταίος λεπρός», την οποία δεν μπόρεσα ακόμη να δω από κοντά, και τη συνέντευξη του Κώστα Τσόκλη  στην Κατερίνα Ζαχαροπούλου, υπεύθυνη της ποιοτικής εκπομπής «Η εποχή των Εικόνων».

"Μου είναι όμως αδύνατο να καταλάβω πώς ένας καλλιτέχνης τόσο ταλαντούχος, μετά από πολύμηνο πηγαινέλα στο νησί για την προετοιμασία της έκθεσης,έχοντάς το δει όλες τις ώρες της μέρας και από όλες τις οπτικές γωνίες, δεν κατόρθωσε να διακρίνει στο συγκρότημα αυτό ΚΑΜΙΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΑΞΙΑ, παρά μόνο την εύκολη συναισθηματική φόρτιση από την ιστορία του κολαστηρίου, που έτσι κι αλλιώς την αντιλαμβάνεται και ο πιο ανίδεος επισκέπτης. Πώς δεν αντιλήφθηκε ότι το επιβλητικό φρουριακό συγκρότημα έχει κι αυτό αισθητικές αρετές, πασιφανείς μέσα στο μεγαλείο της επιβλητικής ογκοπλασίας, την αυστηρότητα των λιτών, χρηστικών μορφών.." ( Francesco Basilicata, Scoglio et fort(ez)za di Spinalonga 1619)

Στο ντοκυμαντέρ που παρακολούθησα, οι περισσότερες από τις παρεμβάσεις στη Σπιναλόγκα (έτσι όπως αναμεταδόθηκαν τουλάχιστον) μου φάνηκαν πετυχημένες, είχαν εικαστικό ενδιαφέρον -μου άρεσε η εικόνα που παραθέτω, με ό,τι αυτή συμβολίζει- και προσπαθούσαν κάτι να πουν στον ανυποψίαστο θεατή για τον ξεχωριστό αυτό τόπο. Υπήρξε ωστόσο μια αποστροφή στο λόγου του καλλιτέχνη, που υποθέτω για τους περισσότερους θα πέρασε εντελώς απαρατήρητη, η οποία μου δημιούργησε πολλές αμφιβολίες για το τι κατάλαβε ο ίδιος από τη Σπιναλόγκα, έτσι ώστε να μπορεί να κάνει και τους άλλους να καταλάβουν: 

“Εμένα πάντως αυτό το νησί δεν με εντυπωσίασε. Δεν έχει και τίποτα να δεις, δεν ξέρω τί έρχονται και βλέπουν. Έχει βέβαια τα τείχη, που οι ειδικοί λένε ότι είναι σημαντικά, αλλά δεν είναι αυτό, είναι μόνο ο χώρος. Όχι, δεν με εντυπωσίασε...”

Έχω διαβάσει ή παρακολουθήσει αρκετές συνεντεύξεις του γνωστού δημιουργού τα τελευταία χρόνια, ώστε να γνωρίζω τη συνήθειά του να καλλιεργεί ένα «αιρετικό» προφίλ και να λέει πράγματα που «ταράζουν τα νερά», προωθώντας τη γνωστή του άποψη ότι «η αληθινή τέχνη πάντα σοκάρει». Κάποιες απόψεις του τις βρίσκω πολύ διεισδυτικές και εύστοχες, όπως εκείνες που περιλαμβάνονταν στη συνέντευξή του στην ΑΝΑΤΟΛΗ  πριν από μερικούς μήνες, γύρω από τη θέση της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό χώρο και την ψυχοσύνθεση του Έλληνα. Αυτά που άκουσα όμως προχτές, με ενόχλησαν πολύ.

Ας μη θεωρηθεί, προς Θεού, ότι αισθάνομαι επιστημονικά «θιγμένη», επειδή αυτά ακριβώς τα τείχη, που «δεν τον εντυπωσίασαν», με έχουν απασχολήσει τόσα χρόνια. Κάθε άλλο! Επειδή τα γνωρίζω «από μέσα», το βρίσκω απολύτως φυσικό να μη γίνεται εύκολα κατανοητή η Σπιναλόγκα ως φρουριακή κατασκευή από τον καθένα, εκτός από τους ελάχιστους επιστήμονες του χώρου, καθώς ανήκει σε μια πολύ ειδική κατηγορία οχυρών με σύνθετα χαρακτηριστικά.

Μου είναι όμως αδύνατο να καταλάβω πώς ένας καλλιτέχνης τόσο ταλαντούχος, μετά από πολύμηνο πηγαινέλα στο νησί για την προετοιμασία της έκθεσης, έχοντάς το δει όλες τις ώρες της μέρας και από όλες τις οπτικές γωνίες, δεν κατόρθωσε να διακρίνει  στο συγκρότημα αυτό ΚΑΜΙΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΑΞΙΑ, παρά μόνο την εύκολη συναισθηματική φόρτιση από την ιστορία του κολαστηρίου, που έτσι κι αλλιώς την αντιλαμβάνεται και ο πιο ανίδεος επισκέπτης. Πώς δεν αντιλήφθηκε ότι το επιβλητικό φρουριακό συγκρότημα έχει κι αυτό αισθητικές αρετές, πασιφανείς μέσα στο μεγαλείο της επιβλητικής ογκοπλασίας, την αυστηρότητα των λιτών, χρηστικών μορφών, την αρμονική αντίθεση ανάμεσα στις στιβαρές κεκλιμένες επιφάνειες των τειχών και τις καμπυλότητες των ημισελήνων, εν κατακλείδι στο τέλειο δέσιμο του έργου των ανθρώπων με το έργο της φύσης: της πολεμικής μηχανής με τον τραχύ ξερόβραχο, που αναδύθηκε, λες, από τα νερά μόνο και μόνο για να την κρατήσει στην πλάτη του.

Από έναν καλλιτέχνη με τις δικές του ευαισθησίες θα περίμενα να έχει διαισθανθεί ότι αυτή ακριβώς η Ομορφιά και η Αρμονία που εκπέμπει η Σπιναλόγκα ως μνημειακό σύνολο, ενταγμένο μέσα σ’ ένα έκπαγλης ομορφιάς φυσικό τοπίο, αυτή είναι που δημιουργεί τη ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ανάμεσα στον εξωτερικό κόσμο -με την αρχαία έννοια της λέξης κόσμος- και το εσωτερικό δράμα που εκτυλίχθηκε μέσα στις ψυχές των εκτοπισμένων του λεπροκομείου,  πολλαπλασιάζοντας το μαρτύριό τους. Χωρίς αυτήν την Ομορφιά, η ιστορία των αποκλεισμένων λεπρών θα έχανε όλο το σολωμικό της μεγαλείο (θυμηθείτε εκείνο το «έστησε ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη…») και θα γινόταν μια κοινή ιστορία νοσοκομείου Λοιμωδών νόσων.

Εκτός κι αν το διαισθάνθηκε, αν φοβήθηκε τον κίνδυνο να επισκιαστούν τα έργα του, να πάρουν συμπληρωματικό και όχι πρωταγωνιστικό ρόλο, και συνειδητά προσπάθησε να υποβαθμίσει αυτό που ήταν η Σπιναλόγκα πριν έρθει ο ίδιος να τη… βγάλει από την αφάνεια (το συγκεκριμένο μνημείο έχει άλλωστε πέσει και στο παρελθόν θύμα παρόμοιου «καπελώματος»), οπότε πάλι γεννάται το ερώτημα πώς ένας καλλιτέχνης στο απόγειο της ωριμότητάς του επιτρέπει στον εαυτό του τέτοια παιδιάστικα φερσίματα…

Μπορεί να φταίει η «παλιομοδίτικη» προσωπική μου άποψη, ότι η τέχνη πρέπει πάνω απ’ όλα να είναι  αγωγή και παραμυθία της ψυχής και λιγότερο εργαλείο για ηλεκτροσόκ. Μπορεί να θολώνει την κρίση μου το γεγονός ότι θεραπεύω την αρχιτεκτονική, τη μόνη από τις τέχνες που δεν είναι αυτόνομη, που δεν επιτρέπει στο δημιουργό να αγνοεί, ή και να προκαλεί, τον αποδέκτη-χρήστη -«εγώ αυτό κάνω και σ’ όποιον αρέσει». Όπως και νάχει, η εκπομπή που παρακολούθησα μου άφησε μια πικρή γεύση: δεν κατάφερα να διακρίνω ούτε τη «διατομεακή συλλειτουργία τεχνών και επιστήμης», ούτε τον «εναγκαλισμό των εικαστικών με την αρχαιολογία και την επιστήμη», όπως διατείνεται το σημείωμα της επιμελήτριας κας Κοσκινά στο απόσπασμα που παρέθεσα στην αρχή. Και δεν κατάλαβα τι είδους προβολή προσφέρουν παρόμοιες  απόψεις στο νησί και την περιοχή μας. Αντιθέτως, σε συνδυασμό και με τις (μεταγενέστερες αυτής της συνέντευξης) αιτιάσεις του καλλιτέχνη εναντίον των κακόβουλων ξεναγών και του πενόμενου Δήμου Αγίου Νικολάου (που τον στήριξε οικονομικά όσο μπορούσε), τις οποίες εξέφρασε στην τελευταία συνέντευξή του στην ΑΝΑΤΟΛΗ, και οι οποίες μου θύμισαν έντονα παλαιότερες κατηγόριες του εναντίων των Τηνίων (ότι είναι απαίδευτοι, αδιάφοροι, και δεν καταλαβαίνουν το έργο του και τη μεγάλη τύχη να τον έχουν στο νησί τους), διέκρινα μόνο την αλαζονεία του «φτασμένου» και την περιφρόνηση για τους αδαείς και μακριά νυχτωμένους, που έχει την ατυχία να τον περιτριγυρίζουν. Αυτό το τελευταίο, το έχει ο ίδιος διατυπώσει πολύ πιο εύστοχα από ό,τι θα μπορούσα ποτέ να το διατυπώσω εγώ:

«…ο Έλληνας περιφρονεί τον εαυτό του στο πρόσωπο του ομοίου του. Το έχω ξαναπεί και θεωρώ τη φράση αξίωμα.»

 Η κ. Μαρία Αρακαδάκη, είναι Αρχιτέκτων Μηχανικός και μέλος του ΕΔΠ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

http://librodoro.blogspot.gr/2012/08/blog-post_30.html

Υπολογισμός όγκου υδριτών στην ελληνική ΑΟΖ και γεωοικονομική σημασία

Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος

Ι. Υπολογισμός αποθεμάτων υδριτών

Με βάση την εικόνα 1 αν θεωρήσουμε, σε πρώτη προσέγγιση βέβαια, ότι το μήκος της περιοχής των υδριτών είναι 1000km και το πλάτος τους, εντός της Ελληνικής ΑΟΖ, είναι 200km, τότε η επιφάνεια που καλύπτεται από τους υδρίτες είναι 200000 km². Αν πάλι, με βάση την εικόνα 1, θεωρήσουμε ότι το μέσο πάχος των υδριτών είναι 150 μέτρα, τότε ο όγκος των υδριτών συν τις συμπαρομαρτούσες μάζες ιλύος είναι 30000km³. Τα 30000km³ ισοδυναμούν με 30x1012m³ ή 30 Τρισεκατομμύριο m³. Αυτός είναι ο όγκος του στερεοποιημένου μεθανίου, δηλαδή του υδρίτη, και της συμπαρομαρτούσας ιλύος. Ο καθαρός υδρίτης είναι το 1,1 % του όγκου, ήτοι 0.3 Τρισεκατομμύριο m³. Τα 0.3m³ υδρίτη x 167m³ φυσικού αερίου/ κυβικό μέτρο υδρίτη ισοδυναμούν με 50,1 Τρισεκατομμύριο m³ φυσικού αερίου. Αν γίνουν καλύτεροι υπολογισμοί όσον αφορά στο πάχος των υδριτών πάντα με βάση την εικόνα 1 αλλά και με νέες έρευνες, θα έχουμε ακριβέστερες εκτιμήσεις. Υπενθυμίζουμε ότι αυτοί οι υπολογισμοί αφορούν τους υδρίτες πάνω από τον πυθμένα της θάλασσας. Έχουμε όμως και υδρίτες κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας. Μόνο που εδώ χρειάζονται άλλοι υπολογισμοί.

ΙΙ. Οικονομικά οφέλη με βάση την ύπαρξη φυσικού αερίου

Επειδή τα 1000 κυβικά πόδια αντιστοιχούν με 1Gj που εκτιμούμε ότι το 2030 θα έχει $10/ Gj η αξία του κοιτάσματος των υδριτών εκτιμάται ως εξής 50 Τρισεκατομμύριο m³ φυσικού αερίου x 35.315 κυβικά πόδια/ m³ φυσικού αερίου = 1765.75 Τρισεκατομμύριο Κυβικά πόδια x $10/1000 κυβικά πόδια =$17, 65 Τρισεκατομμύριο. Η Ελλάδα θα πάρει, κατά μέσο όρο, το 10% στα 100 χρόνια εκμετάλλευσης δηλαδή $1,765 Τρισεκατομμύριο στα 100 χρόνια. Εκτιμούμε ότι η φορολογία θα είναι για τα πρώτα 33 χρόνια 0%, για τα επόμενα 33 χρόνια 10% και τα τελευταία 33 χρόνια 20% διότι η διάρκεια ζωής του κοιτάσματος είναι 100 χρόνια. Μία χοντρική εκτίμηση είναι ότι κάθε χρόνο θα εξάγουμε 500 Δισεκατομμύρια m³ φυσικού αερίου κυρίως στην Ευρώπη. Αν εξάγουμε λιγότερα τότε η διάρκεια της εκμετάλλευσης θα είναι μεγαλύτερη με περισσότερα οφέλη για την ελληνική οικονομία. Βεβαίως θα χρειαστεί να κατασκευαστούν τουλάχιστον 6 αγωγοί μεταφοράς φυσικού αερίου από Κρήτη προς την Ευρώπη, χωρίς να συνεκτιμήσουμε ότι θα χρειαστούν άλλοι τόσοι για να μεταφερθεί το σχιστολιθικό φυσικό αέριο του Ισραήλ προς την Ευρώπη. Άρα πέραν της οικονομικής ευμάρειας που αποκτά η Ελλάδα αποκτούμε και τρομακτικά μεγάλη γεωπολιτική δύναμη για τα επόμενα 100-130 χρόνια εξ’ αιτίας της εκμετάλλευσης των υδριτών. Για να γίνουν όμως όλα, χρειάζεται να κάνουμε το πρώτο βήμα διότι ο μεγάλος δρόμος αρχίζει με αυτό. Και αυτό το πρώτο βήμα αρχίζει με τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Για να συνεχίσουμε εντατικά με σεισμικές έρευνες στην ΑΟΖ μας.

http://www.lygeros.org/articles?n=10105&l=gr

ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ "ΜΠΛΕ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ"

Έχει συνδέσει το όνομά του με γλωσσικές εκφράσεις, μύθους, αστρολογικές προβλέψεις, ακόμα και σπάνια φυσικά φαινόμενα. Το «μπλε φεγγάρι», δηλαδή η πανσέληνος, για δεύτερη φορά μέσα στον ίδιο μήνα, θα συμβεί σήμερα, συνοδευόμενο από πλήθος εκδηλώσεων.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που εμφανίζεται κάθε 2,5 χρόνια. Τα περισσότερα έτη έχουν δώδεκα πανσελήνους, ωστόσο κάθε ημερολογιακό έτος περιλαμβάνει δώδεκα σεληνιακούς κύκλους και έντεκα ημέρες ακόμη. Όταν αυτές αθροίζονται, εμφανίζεται ένα επιπλέον φεγγάρι.

«Καθώς ο σεληνιακός μήνας είναι μικρότερος από το μέσο μήνα του ημερολογίου, τυχαίνει να έχουμε δύο πανσελήνους μέσα στον ίδιο μήνα. Το φαινόμενο αυτό αποκαλείται "μπλε πανσέληνος", όρος που όμως δεν χρησιμοποιείται επίσημα στην Αστρονομία», εξηγεί στο ΑΜΠΕ ο αστρονόμος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Νίκος Ματσόπουλος.

Φέτος έχει δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στο φαινόμενο, καθώς συμβαίνει τον Αύγουστο. «Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στην αστρονομία η πανσέληνος του Αυγούστου δεν διαφέρει από τις υπόλοιπες. Το λαμπρότερο φεγγάρι συμβαίνει όταν την ημέρα της πανσελήνου η Σελήνη βρίσκεται στην πιο κοντινή απόστασή της από τη Γη, δηλαδή περίπου μία φορά το χρόνο. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται και "Super moon"», διευκρινίζει ο κ. Ματσόπουλος.

Η παλαιότερη αναφορά του όρου «μπλε φεγγάρι» καταγράφεται το 1524 σε ένα έντυπο που επιτίθεται στον αγγλικό κλήρο. Στο κείμενο αυτό σημειώνεται: «Εάν πουν ότι το φεγγάρι είναι μπλε, τότε θα πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτό είναι αλήθεια». Στο πρωτότυπο κείμενο χρησιμοποιείται ο μεσαιωνικός όρος «belewe», που μεταφράζεται ως «μπλε», σημαίνει όμως και «προδοσία». Για το λόγο αυτό όταν το 18ο αιώνα κατά τη διάρκεια της Γρηγοριανής μεταρρύθμισης του ημερολογίου, όπου «χάθηκαν» κάποιες μέρες,«χάθηκε» και ένα φεγγάρι, αυτό ονομάστηκε «το φεγγάρι της προδοσίας».

Η πιθανότερη προέλευση του όρου «μπλε φεγγάρι» προέρχεται από το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια πυρκαγιών ή εκρήξεων ηφαιστείων και εξαιτίας του καπνού ή της σκόνης στην ατμόσφαιρα, το φεγγάρι φαίνεται κοντά στον ορίζοντα να έχει ένα μπλε χρώμα. Το γεγονός αυτό συνέβη μετά την έκρηξη του ηφαιστείου του Κρακατόα το 1883 και του ηφαιστείου Ελ Χιχόν στο Μεξικό το 1983 και στις πυρκαγιές του 1950 στη Σουηδία και του 1951 στον Καναδά.

Ο όρος «μπλε φεγγάρι» έχει και μεταφορική σημασία, που υπογραμμίζει τη σπανιότητα ενός φαινομένου. Χαρακτηριστική είναι η αγγλική έκφραση «once in a blue moon», που σημαίνει ότι κάτι συμβαίνει σπάνια.

Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός ότι το «Μπλε φεγγάρι» θα συμβεί στις 31 Αυγούστου, στις χώρες που βρίσκονται δυτικά της ζώνης ώρας UTC/GMT +8. Σε χώρες που βρίσκονται ανατολικά από τη ζώνη των UTC/GMT +9 ωρών (στον Ειρηνικό ωκεανό), οι δύο πανσέληνοι θα εμφανιστούν τον Σεπτέμβριο, την 1η και στις 30 του μήνα.

Η τελευταία πανσέληνος του καλοκαιριού θα γιορταστεί σε περισσότερα από 125 μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους σε όλη την Ελλάδα. Οι χώροι θα μείνουν ανοιχτοί με ελεύθερη είσοδο, ενώ στους 85 από αυτούς θα διοργανωθούν συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις και ξεναγήσεις.

Η επόμενη διπλή πανσέληνος θα συμβεί στις 2 και 31 Ιουλίου του 2015.

πηγή:tsekouratoi.gr