Translate -TRANSLATE -

Τετάρτη 2 Απριλίου 2025

Επιστολή Λεχ Βαλέσα προς Ντοναλντ Τραμπ

 



 Ο πρώην πρόεδρος της Πολωνίας Λεχ Βαλέσα έγραψε την ακόλουθη επιστολή στον Τραμπ.

Εξοχότατε, κύριε Πρόεδρε,

Παρακολουθήσαμε το ρεπορτάζ της συνομιλίας σας με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας, Volodymyr Zelensky, με φόβο και αποστροφή. Θεωρούμε προσβλητικό το γεγονός ότι περιμένετε από την Ουκρανία να δείξει σεβασμό και ευγνωμοσύνη για την υλική βοήθεια που παρείχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στον αγώνα τους κατά της Ρωσίας. Οφείλουμε ευγνωμοσύνη στους ηρωικούς Ουκρανούς στρατιώτες που χύσανε το αίμα τους για την υπεράσπιση των αξιών του ελεύθερου κόσμου. Πεθαίνουν στην πρώτη γραμμή για περισσότερα από 11 χρόνια στο όνομα αυτών των αξιών και της ανεξαρτησίας της πατρίδας τους, η οποία δέχτηκε επίθεση από τη Ρωσία του Πούτιν.

Δεν καταλαβαίνουμε πώς δεν μπορεί να το αναγνωρίσει ο ηγέτης μιας χώρας που συμβολίζει τον ελεύθερο κόσμο.

 


Η δυσφορία μας ενισχύθηκε επίσης από την ατμόσφαιρα στο Οβάλ Γραφείο κατά τη διάρκεια αυτής της συνομιλίας, η οποία μας θύμισε τις ανακρίσεις που αντέξαμε στα χέρια των Υπηρεσιών Ασφαλείας και τις συζητήσεις στα κομμουνιστικά δικαστήρια. Οι εισαγγελείς και οι δικαστές, ενεργώντας για λογαριασμό της παντοδύναμης κομμουνιστικής πολιτικής αστυνομίας, θα μας εξηγούσαν ότι αυτοί είχαν όλη την εξουσία ενώ εμείς καμία. Απαίτησαν να σταματήσουμε τις δραστηριότητές μας, με το επιχείρημα ότι χιλιάδες αθώοι άνθρωποι υπέφεραν εξαιτίας μας. Μας αφαίρεσαν τις ελευθερίες και τα πολιτικά μας δικαιώματα επειδή αρνηθήκαμε να συνεργαστούμε με την κυβέρνηση ή να εκφράσουμε ευγνωμοσύνη για την καταπίεσή μας. Είμαστε συγκλονισμένοι που ο Πρόεδρος Volodymyr Zelensky αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο.

Η ιστορία του 20ου αιώνα δείχνει ότι όποτε οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν να αποστασιοποιηθούν από τις δημοκρατικές αξίες και τους Ευρωπαίους συμμάχους τους, τελικά έγιναν απειλή για τον εαυτό τους. Ο Πρόεδρος Woodrow Wilson το κατάλαβε όταν αποφάσισε το 1917 ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να συμμετάσχουν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Πρόεδρος Franklin Delano Roosevelt το κατάλαβε όταν, μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ τον Δεκέμβριο του 1941, αποφάσισε ότι ο πόλεμος για την υπεράσπιση της Αμερικής πρέπει να διεξαχθεί όχι μόνο στον Ειρηνικό αλλά και στην Ευρώπη, σε συμμαχία με τα έθνη που δέχονταν επίθεση από το Τ.

Θυμόμαστε ότι χωρίς τον Πρόεδρο Ronald Reagan και την οικονομική δέσμευση της Αμερικής, η κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας δεν θα ήταν δυνατή. Ο Πρόεδρος Ρίγκαν αναγνώρισε ότι εκατομμύρια σκλάβοι υπέφεραν στη Σοβιετική Ρωσία και στις χώρες που είχε υποτάξει, συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων που πλήρωσαν για την υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών με την ελευθερία τους. Το μεγαλείο του βρισκόταν, μεταξύ άλλων, στην αταλάντευτη απόφασή του να αποκαλέσει την ΕΣΣΔ «Αυτοκρατορία του Κακού» και να την πολεμήσει αποφασιστικά. Κερδίσαμε, και σήμερα, το άγαλμα του Προέδρου Ρόναλντ Ρίγκαν στέκεται στη Βαρσοβία, απέναντι από την Πρεσβεία των ΗΠΑ.

Κύριε Πρόεδρε, η υλική βοήθεια —στρατιωτική και οικονομική— δεν μπορεί ποτέ να ταυτιστεί με το αίμα που χύθηκε στο όνομα της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας και της ελευθερίας της Ευρώπης και ολόκληρου του ελεύθερου κόσμου. Η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη. η αξία του δεν μπορεί να μετρηθεί σε χρήματα. Ευγνωμοσύνη οφείλεται σε αυτούς που θυσιάζουν το αίμα και την ελευθερία τους. Αυτό είναι αυτονόητο για εμάς, τους ανθρώπους της Αλληλεγγύης, πρώην πολιτικούς κρατούμενους του κομμουνιστικού καθεστώτος υπό τη Σοβιετική Ρωσία.

Καλούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να τηρήσουν τις εγγυήσεις που δόθηκαν μαζί με τη Μεγάλη Βρετανία στο Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994, το οποίο καθιέρωσε την άμεση υποχρέωση υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας με αντάλλαγμα την παραίτησή της από τα πυρηνικά όπλα. Αυτές οι εγγυήσεις είναι άνευ όρων — δεν γίνεται καμία αναφορά να αντιμετωπίζεται αυτή η βοήθεια ως οικονομική συναλλαγή.

υπογεγραμμένο,

Λεχ Βαλέσα, πρώην πολιτικός κρατούμενος, Πρόεδρος της Πολωνίας

 


Former President of Poland Lech Walesa wrote the following letter to Trump.

Your Excellency, Mr. President,

We watched the report of your conversation with the President of Ukraine, Volodymyr Zelensky, with fear and distaste. We find it insulting that you expect Ukraine to show respect and gratitude for the material assistance provided by the United States in its fight against Russia. Gratitude is owed to the heroic Ukrainian soldiers who shed their blood in defense of the values of the free world. They have been dying on the front lines for more than 11 years in the name of these values and the independence of their homeland, which was attacked by Putin’s Russia.

We do not understand how the leader of a country that symbolizes the free world cannot recognize this.

 

 

Our alarm was also heightened by the atmosphere in the Oval Office during this conversation, which reminded us of the interrogations we endured at the hands of the Security Services and the debates in Communist courts. Prosecutors and judges, acting on behalf of the all-powerful communist political police, would explain to us that they held all the power while we held none. They demanded that we cease our activities, arguing that thousands of innocent people suffered because of us. They stripped us of our freedoms and civil rights because we refused to cooperate with the government or express gratitude for our oppression. We are shocked that President Volodymyr Zelensky was treated in the same manner.

The history of the 20th century shows that whenever the United States sought to distance itself from democratic values and its European allies, it ultimately became a threat to itself. President Woodrow Wilson understood this when he decided in 1917 that the United States must join World War I. President Franklin Delano Roosevelt understood this when, after the attack on Pearl Harbor in December 1941, he resolved that the war to defend America must be fought not only in the Pacific but also in Europe, in alliance with the nations under attack by the Third Reich.

We remember that without President Ronald Reagan and America’s financial commitment, the collapse of the Soviet empire would not have been possible. President Reagan recognized that millions of enslaved people suffered in Soviet Russia and the countries it had subjugated, including thousands of political prisoners who paid for their defense of democratic values with their freedom. His greatness lay, among other things, in his unwavering decision to call the USSR an “Empire of Evil” and to fight it decisively. We won, and today, the statue of President Ronald Reagan stands in Warsaw, facing the U.S. Embassy.

 

 

Mr. President, material aid—military and financial—can never be equated with the blood shed in the name of Ukraine’s independence and the freedom of Europe and the entire free world. Human life is priceless; its value cannot be measured in money. Gratitude is due to those who sacrifice their blood and their freedom. This is self-evident to us, the people of Solidarity, former political prisoners of the communist regime under Soviet Russia.

We call on the United States to uphold the guarantees made alongside Great Britain in the 1994 Budapest Memorandum, which established a direct obligation to defend Ukraine’s territorial integrity in exchange for its relinquishment of nuclear weapons. These guarantees are unconditional—there is no mention of treating such assistance as an economic transaction.

Signed,

Lech Wałęsa, former political prisoner, President of Poland

 Πηγή

QUORA.COM

Τρίτη 1 Απριλίου 2025

Aprilis - Απρίλιος - Απρίλης

 


Aprilis - Απρίλιος - Απρίλης

Των Στράτου Θεοδοσίου & Μάνου Δανέζη

Ο ΑΠΡΙΛΙΟΣ είναι ο τέταρτος μήνας του πολιτικού έτους, με διάρκεια τριάντα ημερών. Αρχικά ήταν ο δεύτερος μήνας του αρχαίου δεκάμηνου ρωμαϊκού ημερολογίου.

Το όνομα του προέρχεται από το λατινικό ρήμα aperire, που σημαίνει ανοίγω, γιατί τον μήνα αυτόν ανοίγουν, ανθίζουν τα λουλούδια.

Σύμφωνα με την αρχαία ρωμαϊκή παράδοση, ο Απρίλιος ήταν αφιερωμένος στη θεά Αφροδίτη, που οι Ρωμαίοι την τιμούσαν με μεγαλοπρεπείς γιορτές την 1η αυτού του μήνα. Παράλληλα, ήταν αφιερωμένος και στον θεό Απόλλωνα, από τη λαϊκή ονομασία του οποίου (Aperta), ίσως και να προήλθε το όνομα του.

Από τις 4 μέχρι της 10 Απριλίου τελούνταν στη Ρώμη τα Μεγαλήσια (Megalesia), εορτή προς τιμήν της Μεγάλης θεάς μητέρας (Magna mater) Κυβέλης. Η λατρεία της θεάς εισήχθη στη Ρώμη κατά τη διάρκεια του δεύτερου Καρχηδονιακού πολέμου από την Πεσινούντα της Φρυγίας, απ' όπου οι ιερείς της έφεραν στη Ρώμη και το είδωλο της θεάς, το οποίο τοποθετήθηκε στο κέντρο του ναού της στον Παλατινό λόφο. Κατά τη διάρκεια της εβδομαδιαίας αυτής γιορτής, κατά την οποία οργανώνονταν επίσης μουσικοί και γυμνικοί αγώνες, οι «Γάλλοι», οι ευνούχοι ιερείς της Κυβέλης, περιέφεραν με πομπή στην πόλη το είδωλο της θεάς, που οι πιστοί το έραιναν με νομίσματα και ροδοπέταλα.

Στις 22 Απριλίου οι Ρωμαίοι γιόρταζαν με κρασοκατανύξεις τα Vinalia priora, τα πρώτα οινοφόριά τους, δηλαδή τις πρώτες γιορτές του κρασιού στο έτος.

Στις 28 Απριλίου άρχιζαν -και συνεχίζονταν μέχρι τις 2 Μαΐου- τα Floralia, τα ρωμαϊκά Ανθεστήρια, προς τιμήν της Flora, θεάς της βλάστησης, της χλωρίδας και της άνοιξης.

Στις 21 Απριλίου οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα Palilia, ποιμενική γιορτή προς τιμήν της θεότητας Pales, αντίστοιχης προς την Vesta (Εστία) ή προς τη Μεγάλη Μητέρα των θεών Κυβέλη, εφόσον η Εστία αντιστοιχούσε και προς τη Μεγάλη θεά Κυβέλη. Κατά τη διάρκεια των Παλιλίων, οι ποιμένες κρατώντας κλαδιά δάφνης ράντιζαν με νερό το έδαφος. Στη συνέχεια άναβαν φωτιές με άχυρα και πηδούσαν τρεις φορές πάνω από αυτές για να εξαγνιστούν. Οι Ρωμαίοι, επειδή πίστευαν ότι την ημέρα αυτή ο μυθικός Ρωμύλος είχε κτίσει τη Ρώμη, θεωρούσαν τα Palilia ή Parilia ως επέτειο της κτίσης της αιώνιας πόλης. Η γιορτή αυτή διατηρήθηκε μέχρι το 787 μ.Χ., οπότε καταργήθηκε από την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο ως ειδωλολατρική.

Ο αυτοκράτορας Νέρων (54-68 μ.Χ.) θέλησε να μετονομάσει τον Απρίλιο σε Νερώνιο (Neronius), σε ενθύμηση της σωτηρίας του, ύστερα από μια αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας εναντίον του τον Απρίλιο του έτους 65 μ.Χ., απόπειρα στην οποία συμμετείχε και ο δάσκαλος του, φιλόσοφος Σενέκας, ο οποίος, για να αποφύγει τον εξευτελισμό, αυτοκτόνησε. Η ονομασία όμως αυτή δεν επικράτησε.

Ο Απρίλης, από το «Καλαντάρι του 1947 με πα­ροιμίες των μη­νών», με ξυλο­γραφίες του Σπύ­ρου Βασιλείου και λαογραφικά του Δημ. Σ. Δου­κάτου.

 

Τον μήνα αυτόν υπάρχει σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης το έθιμο της Πρωταπριλιάς με τα αθώα ψέματα. Το αρχαιότατο αυτό έθιμο της Δύσης, που πιθανώς ήρθε στην Ελλάδα την εποχή των Σταυροφοριών, ήταν γνωστό στη Μεσαιωνική Γαλλία. Την εποχή εκείνη είχε καθιερωθεί στη Γαλλία, για κάποιο διάστημα, ως αφετηρία του έτους η 1η Απριλίου, αφού ο εορτασμός του Πάσχα κατά τον Απρίλιο καθόριζε ταυτόχρονα την ημερολογιακή αρχή του έτους. Την 1η Απριλίου του 1560 (ή του 1564), όμως, επί Καρόλου Θ’ (1560-1574), μετατέθηκε η αρχή του έτους από την 1η Απριλίου στην 1η Ιανουαρίου, για να συμβαδίζει ημερολογιακά η Γαλλία με τις άλλες χώρες. Στη συνέχεια, το 1583, με διάταγμα του Ερρίκου Γ’, υιοθετήθηκε το Γρηγοριανό Ημερολόγιο και σταθεροποιήθηκε η αρχή του έτους στην 1η Ιανουαρίου. Η αλλαγή αυτή δημιούργησε προβλήματα στον λαό, καθώς οποιαδήποτε ημερολογιακή μετάθεση ή οτιδήποτε έχει σχέση με την «οργάνωση» του χρόνου συνεπάγεται έντονη συναισθηματική φόρτιση. Όσοι απ' τους υπηκόους του Ερρίκου Γ’ αποδέχτηκαν την ημερολογιακή αλλαγή, πείραζαν εκείνους που συνέχιζαν να τηρούν την παλαιά πρωτοχρονιά (1η Απριλίου), λέγοντας τους περιπαικτικά ψέματα και κάνοντας τους ψεύτικα πρωτοχρονιάτικα δώρα.

Όμως οι ρίζες του εθίμου είναι ακόμα παλαιότερες και ανάγονται στους αρχαίους Κέλτες. Σύμφωνα με την παράδοση, οι Κέλτες συνήθιζαν την Πρωταπριλιά, που καλοσύνευε ο καιρός, να πηγαίνουν για ψάρεμα. Τις περισσότερες φορές γύριζαν με άδεια χέρια, αλλά οι ψεύτικες ιστορίες για μεγάλα ψάρια έδιναν κι έπαιρναν. Γι' αυτό οι Γάλλοι ακόμα και σήμερα ονομάζουν το πρωταπριλιάτικο ψέμα poisson d' Avril, δηλ. «ψάρι του Απρίλη». Ούτως ή άλλως το έθιμο είναι πανευρωπαϊκό, αφού και οι Άγγλοι την 1η Απριλίου την ονομάζουν April foolday' s.

 

 

Οι απριλιάτικες βροχές θεωρούνταν από τους γεωργούς ευεργετικές, γι' αυτό και η παροιμία: «Αν βρέξει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης πέντε δέκα, να ιδείς το κοντοκρίθαρο πώς στρίβει το μουστάκι, να ιδείς και τις αρχόντισσες πώς ψιλοκισαρίζουν, να ιδείς και τη φτωχολογιά πώς ψιλοκοσκινάει», και «Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο τον ζευγά που 'χει πολλά σπαρμένα».

Σε μερικά μέρη της υπαίθρου αποκαλούν τον Απρίλη Γρίλλη, δηλαδή γκρινιάρη, γιατί συνήθως αυτό τον μήνα τέλειωναν τα φτωχικά αποθέματα απ' τις προηγούμενες συγκομιδές κι άρχιζαν οι γκρίνιες στην οικογένεια. Ακόμα τον λένε Τιναχτοκοφινίδη ή Τιναχτοκοφινίτη, επειδή τινάζονταν τα κοφίνια για να καθαριστούν: «Απρίλης-γρίλλης-τιναχτοκοφινίτης».

Σε πολλά μέρη της πατρίδας μας ο Απρίλιος αναφέρεται ως Αι-γιωργίτης ή Αϊ-γιωργάτης, απ' την εορτή του Αγίου Γεωργίου στις 23 αυτού του μήνα, -αλλά ο λαός τον ονομάζει και Λαμπριάτη, λόγω της μεγάλης γιορτής της Λαμπρής, του χριστιανικού Πάσχα, που συνήθως αυτό τον μήνα γιορτάζεται. Συχνά αναφέρεται και ως Τριανταφυλλάς, επειδή τότε ανθίζουν οι τριανταφυλλιές, ονομασία που συναντάμε και για τον Μάιο, για τον ίδιο λόγο.

Σε σχέση με τον Μάιο που ακολουθεί, ο λαός λέει: «Ο Απρίλης έχει τη δροσιά κι ο Μάης τα λουλούδια». Ο Απρίλιος και ο Μάιος κατέχουν στον κύκλο του έτους την τελείως ανοιξιάτικη περίοδο του, το Μαγιάπριλο, όπως το λέει ο λαός, που αποτελεί ένα ενιαίο χρονικό σύνολο, με τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της βλάστησης και της άνθισης, με τις μυρωδιές των ανθισμένων λουλουδιών, με μια λέξη όλη την ομορφιά της φύσης.


 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Στράτου Θεοδοσίου - Μάνου Δανέζη, Η Οδύσσεια των ημερολογίων, Αθήνα 1995.

Των ίδιων, Μετρώντας τον άχρονο Χρόνο. Ο Χρόνος στην Αστρονομία, Αθήνα 1994.

ΠΗΓΗ:

ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ - Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ/ΤΟΜΟΣ μη· / ΟΙ 12 ΜΗΝΕΣ – ΑΝΟΙΞΗ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ